#یادداشت

در دنیایی که شبکه‌های اجتماعی باعث شده هر لحظه از زندگی ما دیده شود، چالش اصلی ما چیست؟ آیا حفظ «حیا» و «عفاف» درونی، با تغییرات سبک پوشش در فضای مجازی در تضاد است؟ یا می‌تواند با هم همگام باشد؟ فضای مجازی هرچه بیشتر به سمت ” دیده شدن” می‌رود انسان باید این را بداند چه چیزی را چگونه و تا کجا به نمایش بگذارد.متاسفانه مشکل اصلی فضای مجازی این است که فرهنگِ بیشتر دیده‌شدن را ترویج می‌کند در حالی که عفاف به انسان می‌آموزد برای دیده‌شدن حد و مرز داشته باشد. بنابراین این دو در اصل با هم تضاد ندارند اما فضای مجازی امروز می‌تواند رعایت عفاف را سخت‌تر کند.این موضوع بسیار عمیق و تأمل‌برانگیز است. چالش اصلی، تبدیل شدن «زندگی» به «نمایش» است. در عصر نمایش، هدف از عمل (از جمله پوشش)، دیگر تجربه‌ی درونی نیست، بلکه کسب تأیید از نگاه دیگران است. اینجاست که مرز میان «هویت واقعی» و «هویت دیجیتال» کمرنگ می‌شود.

از طرفی وقتی تمرکز بر «ظاهر» برای دیده شدن باشد، «عفاف درونی» که ریشه در سکون، آرامش و استقلال از نگاه دیگران دارد، در معرض آسیب قرار می‌گیرد. در واقع، نمایشِ مداوم، ماهیتِ «پنهان بودنِ» حیا را که یکی از ارکان آن است، به چالش می‌کشد.

بنابراین می‌توان گفت‌

بحران اصلی، «خلاء معنایی» است؛ وقتی فرد برای «دیده شدن» تلاش می‌کند، ممکن است مسیر «بودن» را گم کند.

تغییر این الگو ذهنی، یک فرآیند «بازسازی هویت» است، نه فقط یک تغییر رفتاری ساده

که قطعا مخصوص بانوان فقط نیست.

در ادامه پروتکل عملیاتی برای حفظ حیا در فضای مجازی را بیان می کنیم.

✍کارگروه تخصصی عفاف و حجاب بیّنات_ خانم دکتر زینب برجی نژاد عضو کارگروه تخصصی عفاف و حجاب